Bez kategorii

Ubytek próchnicowy, czyli co?

Próchnica zębów jest jedną z najpowszechniejszych chorób na świecie. Według FDI (World Dental Federation) statystycznie każdy człowiek na ziemi ma lub w przeszłości miał przynajmniej jeden ubytek próchnicowy. W ostatnim czasie bardzo duży nacisk kładzie się na precyzyjne i możliwie wczesne diagnozowanie zmian próchnicowych. Ponadto na ich leczenie w postaci hamowania ich rozwoju i remineralizacji zamiast tylko usuwania zakażonych tkanek i zastępowania ich protezą. Przeczytaj niniejszy artykuł, aby dowiedzieć się więcej.

Umów się na wizytę do kliniki dentystycznej, abyśmy mogli przedstawić Ci oferowane usługi.

MENU:

Próchnica jako sprawca ubytków

Próchnica jest chorobą, którą wywołują bakterie bytujące w jamie ustnej m.in. L. acidophilus, S. mutans, S. salivarius, S. mitis, S. sanguinis, E. faecalis. Metabolizują one cukry, wytwarzając przy tym kwasy, które inicjują proces próchnicotwórczy.

W wyniku próchnicy dochodzi do demineralizacji twardych tkanek zęba. Początkowo zmiany próchnicowe atakują szkliwo zębów, następnie przedostają się do zębiny (wówczas pacjent może odczuwać ból), a ostatecznie docierają do miazgi (wtedy ból jest bardzo silny) niszcząc strukturę zęba od środka. Do czynników sprzyjających rozwojowi próchnicy zalicza się:

  • Dieta bogata w produkty z dużą zawartością cukrów (słodycze, słone przekąski, słodkie napoje, bardzo przetworzone produkty),
  • Zaniedbywanie prawidłowej higieny jamy ustnej,
  • Nagromadzony kamień nazębny,
  • Przewlekła suchość w ustach,
  • Podatność zębów na procesy demineralizacyjne.

Ubytek próchnicowy, czyli co?

Ubytki powstają w wyniku postępującej i nieleczonej próchnicy. Ubytki często rozwijają się pod powierzchnią zęba, dlatego są niewidoczne. Pierwszym objawem są pojawiające się na szkliwie zęba przebarwienia, odwapnienie czyli białe plamy. Ponadto z czasem struktura zęba staje się co raz bardziej chropowata – świadczy to o postępującym, nieodwracalnym uszkodzeniu szkliwa, czyli zewnętrznej warstwy zęba.  Ubytki najczęściej pojawiają się w przestrzeniach międzyzębowych (do których włosie szczoteczki nie jest wstanie dotrzeć podczas mycia zębów), przy linii dziąseł i na powierzchniach żujących zębów trzonowych. Jeżeli w odpowiednim czasie nie zostanie podjęte leczenie, próchnica zaczyna coraz głębiej i szybciej postępować. Może doprowadzić to do uszkodzenia kolejnej warstwy zęba tzw. zębiny, która ulega znacznemu zmiękczeniu.

Ubytek próchnicowy – możliwości

Lekarze stomatolodzy mają do dyspozycji procedury zarówno lecznicze, jak i amputacyjne rozwinięte do bardzo zaawansowanego poziomu. Nadal jednak stomatologia napotyka trudności związane z wczesnym wykrywaniem zmian próchnicowych. Ponadto, co ważniejsze – z precyzyjnym określeniem, czy jeszcze można je leczyć, czy też doszło już do rozwoju nieodwracalnego ubytku próchnicowego. W przypadku tego drugiego scenariusza konieczne jest usunięcie zakażonych tkanek i założenia wypełnienia.

Klasyfikacja ubytków próchnicowych

Lokalizacja ubytków próchnicowych na poszczególnych powierzchniach zębów, ich rozległość i głębokość determinują sposób opracowywania zmienionych chorobo­wo tkanek oraz wybór leków i materiałów do wypełnień. Amerykański dentysta G.V. Black w 1891 roku zaproponował klasyfikację ubyt­ków próchnicowych, która jest powszechnie stosowana do chwili obecnej:

  • Klasa I. Ubytki występujące w zagłębieniach anatomicznych wszystkich zę­bów: na powierzchniach żujących zębów trzonowych i przedtrzonowych, na powierzchniach podniebiennych górnych bocznych siekaczy i zębów trzonowych, na powierzchniach przedsionkowych dolnych zębów trzonowych.
  • K1asa II. Ubytki rozpoczynające się na powierzchniach stycznych zębów przed­ trzonowych i trzonowych.
  • Klasa III. Ubytki na powierzchniach stycznych siekaczy i kłów nie obejmują­ ce brzegów siecznych (z zachowanym kątem siecznym).
  • Klasa IV. Ubytki próchnicowe na powierzchniach stycznych siekaczy i kłów obejmujące kąt sieczny.
  • Klasa V. Ubytki rozpoczynające się w 1/3 przydziąsłowej części powierzchniprzedsionkowych lub językowych wszystkich zębów (nie dotyczy powierzchni stycz­nych).

Leczenie ubytków próchnicowych

W momencie gdy lekarz, stwierdził już zmiany próchnicowe, powinien wykonać ich zdjęcie rentgenowskie. To pozwoli mu sprawdzić rozległość ubytku i czy dotarł on do miazgi. Następnie planowany jest przebieg leczenia. W zależności od rozległości i zaawansowania wspomnianych ubytków, można przeprowadzić następujące zabiegi:

  • Remineralizacja. Gdy zmiana próchnicowa dopiero zaczęła być widoczna w postaci niewielkich plamek na powierzchni zęba. Na zakażone miejsce nakłada się środek bogaty we fluor w postaci lakieru bądź żelu. Dzięki czemu uszkodzone miejsce może zostać odbudowane, a rozwój próchnicy zostaje zahamowany.
  • Mechaniczne usunięcie chorej tkanki. Tę metodę wykorzystuje się dopiero w momencie, gdy ubytek próchnicowy jest znaczny i zmiana obejmuje również zębinę. Wtedy specjalista nawierca ząb specjalnym wiertłem. Po usunięciu całej zmiany próchnicowej dentysta wypełnia powstałą dziurę szczelnym wypełnieniem, które zapobiega przedostaniu się drobnoustrojów w głąb zęba.
  • Leczenie kanałowe. Wykorzystywane, gdy próchnica w pełni obejmie miazgę. miazga jest usuwana, a kanały zębowe zostają oczyszczone, zdezynfekowane i szczelnie wypełnione. Następnie w zależności od stanu korony zębowej dentysta odbudowuje ją kompozytem, a jeśli jest bardzo zniszczona należy założyć koronę protetyczną.

Umów się na wizytę do kliniki dentystycznej, abyśmy mogli przedstawić Ci oferowane usługi.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *